Dag 18 - Sézanne - Méry-sur-Seine (34km)

Sporen waarde volgers. Het was een dag langs het spoor die me na een goede nachtrust naar de Marianisten bracht.

Nadat ik het lieflijke Sézanne met een volle rugzak lekkernijen uit was geslenterd kreeg ik al snel in de gaten dat her weer zo'n dag zou gaan worden. De hoes kon weer om de rugzak en mijn positieve zin was weer ver te zoeken. Afwisselend grijs en donkergrijs met wat gespetter zorgde voor nat gras en dus natte schoenen.

De eerste 24 kilometer bijna uitsluitend langs het spoor dat niet meer in gebruik was. Er waren geen treinen maar ze hadden wel hun sporen achtergelaten. Heeft U hem? Op een gegeven moment ben ik vrijwillig van de route afgegaan naar het asfalt en heb ik mijn eigen route naar Anglure gemaakt.

Daar aangekomen keek ik zo eens naar dat hotel en ik kreeg gelijk twijfels. Ik kreeg ze gisteren ook al niet aan de telefoon en nu waren ze ook dicht. Misschien open om half zes maar of dat hotel überhaupt nog ooit open ging was een betere vraag. Dus ik toch maar bellen naar een volgend dorp.

Ik was welkom bij de Marianisten. Nog maar elf kilometer verder. Mijn hele lichaam schreeuwde van nee maar het ging toch gebeuren. Luisteren naar de baas. Een zeer pijnlijke aangelegenheid maar ik ben toch weer aangekomen. De drie broeders hier zijn zeer olijk en je waant je meteen thuis. Ze hebben nog verder bezoek van een broeder uit Togo en een land- en lotgenoot. Bert uit Oss is net als ik 18 maart vertrokken en na 18 dagen zijn we allebei hier. Heerlijk weer eens wat onvervalst Brabants te horen.

Uw spoorloos paaskuiken

Jeroen